• ۸۶۰۲۷۵۴۶– ۰۲۱
  • sabt.etemad@yahoo.com

وبلاگ گروه حقوقی اعتماد

ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

لیست تمامی کنوانسیون ها و موافقتنامه های بین المللی در حمایت از حقوق پدید آورنده

در این بخش برای بیان حمایت بین المللی از کپی رایت که ممکن است اثر کتبی، دست نویسی چاپی مانند کتاب، پایان نامه، جزوه درسی، نمایشنامه و سایر مکالمه دیدنی و شنیدنی اعم از اینکه متن ادبی، علمی، فنی هنری، هنرهای تجسمی، تزئینی، مانند نقاشی، منبت کاری، مجسمه سازی و سایر آثار هنرهای زیبا، نقشه قالی و سایر نقش ها و طرح هایی که در صنایع دستی یا در امور صنعتی به کار رفته است یا آثار رادیویی و غیر آن باشد.
همچنین اثر شفاهی، سخنرانی که شخص دیگری ضبط کرده باشد و آن را منتشر کند یا آثار برنامه های رایانه ای و قصته برای کودکان، شعر، ترانه شاعران و امثال آن، کنوانسیون ها و موافقت نامه های بین المللی شامل کنوانسیون برن (الف)، کنوانسیون جهانی کپی رایت ۱۹۵۲ (ب)، موافقتنامه های جنبه های تجارت جهانی (TRIPS) (ج)، عهدنامه کپی رایت (WIPO) 1996 (د) و کنوانسیون های خاصی در زمینه حقوق مجاور (ه) مورد تجزیه و تحلیل و بحث قرار میگیرد.

الف – کنوانسیون برن Berne Convention

کنوانسیون برن برای حمایت از مالکیت ادبی و هنری در ۹ سپتامبر ۱۸۸۶ به تصویب رسید. این کنوانسیون در سنوات ۱۸۹۶ (در پاریس)، ۱۹۰۸ (در برلن)، ۱۹۱۴ (در برن)، ۱۹۲۸ (در زم)، ۱۹۴۸ (در بروکسل)، ۱۹۰۸ (در استکهلم)، ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۱ و ۲ اکتبر ۱۹۷۹ در پاریس مورد تجدیدنظر قرار گرفته است . ضوابط کپی رایت و حقوق جانبی آن در کنوانسیون برن پیش بینی شده است. کنوانسيون جهانی کپی رایت (عهدنامه کپی رایت WIPO)، عهدنامه های حقوق جانبی کنوانسیون رم، ژنو و بروکسل عهدنامه (WIPO) راجع به اجرا و آثار صوتی میباشد. ضوابط اساسی و روند امور در موافقتنامه (TRIPS) پیش بینی شده که کپی رایت و حقوق جانبی را تحت تاثیر قرار داده است ما ذیلاً به این کنوانسیون ها و عهدنامه ها اشاره می کنیم.

اول – کنوانسیون برن

کنوانسیون برن راجع به حمایت از آثار ادبی و هنری نیاز به نظام متحدالشکل قانونی موجب پذیرش کنوانسیون برن در ۹ سپتامبر ۱۸۸۶ برای حمایت از آثار ادبی و هنری گردید. کنوانسیون برن قدیمیترین عهدنامه بینالمللی در زمینه کپی رایت می باشد و برای تمام کشورها حق الحاق به آن داده شده و هر کشوری باید سند الحاق را به مدیر کل سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) تودیع نماید. کنوانسیون مزبور سه اصلی بنیادین را پذیرفته است:

۱- اصل رفتار ملی: که پدیدآورنده تبعه یکی از کشورهای عضو اگر برای اولین بار در هر یک از کشوری عضو اثر خود را ثبت نماید از حمایتی مشابه تبعه خارجی برخوردار می باشد.

۲- اصل حمایت بدون قید و شرط: هر تبعه ای ملزم به رعایت هیچ گونه تشریفات خاصی نمیباشد.

۳- اصل استقلال حمایت: که به موجب آن اثر به طور مستقل در کشور مبداً مورد حمایت قرار می گیرد.

قانون برن به طور صریح حق ترجمه را به طور کلی تحت حمایت قانون ملی قرار داده است و نیز حق اجرای عمومی را مانند نمایشنامه یا موسیقی تضمین نموده است ضمناً حق تکثیر تحت حمایت قانون ملی میباشد که در متن کنوانسیون ۱۸۸۶ قید نشده بود و برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ وارد متن کنوانسیون مزبور گردید. در کنوانسیون برن ۷ مرتبه تجدیدنظر مهم برای ارتقاء نظام حمایتی کپی رایت برای کسب موفقیت در مقابل تعارضات ناشی از سرعت توسعه فن آوری در زمینه استفاده یا تکثیر آثار مؤلف؛

دوم – سایر کنوانسیون ها

قانون الحاقی ۱۸۹۶ پاریس راجع به عکاسی برای استفاده مؤلف از حق خود پنجاه سال بعد از مرگ وی را قید نموده است. قانون ۱۹۰۸، ضبط آثار موسیقی را اضافه کرده و اصلی حمایت از اثر را در هر یک از کشورهای اتحادیه به طور مستقل از حمایت کشور مبدأ قانون ۱۹۰۸ برلین، تغییرات مهمی در مورد حمایت از تولیدات سینمایی و آثار ناشی از آن داده است.

قانون ۱۹۲۸ رم حقوق مؤلف و پخش رسانهای که باید پروانه الزامی طبق قانون ملی داشته باشد را شناسایی نموده است.

قانون ۱۹۴۸ بروکسل حق معنوی، حق ترجمه و حمایت از طرحهای صنعتی را پذیرفته و ابهام فیلمهای سینمایی را روشن ساخته است.

قانون ۱۹۴۸ بروکسل راجع به حل مشکلات حقوق اساسی صاحب اثر تأکید کرده است.

در کنفرانس استکهلم برای ارائه راه حل مشکلات ناشی از فن آوری جدید و حقوق جانبی مقرراتی پیشبینی گردید از جمله تجدید نظر در ماده ۱ تا ۲۰ کنوانسیون استکهلم در مورد الحاق کشورهای در حال توسعه بود. بالاخره بعد از چند سال کنفرانس پاریس در ۱۹۷۱ تشکیل گردید و مقرراتی به نفع کشورهای در حال توسعه به کنوانسیون جهانی کپی رایت اضافه شد. قانون برن – پاریس اولین بار حق تکثیر را با حداقل استاندارد مقرر در ماده ۹ (۱) ۱۹۷۱ پاریس پیش بینی کرد: «پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری بوسیله این کنوانسیون حق انحصاری اجازه تکثیر اثار خود را به هر طریقی دارا می باشند ». که در ۱۰ اکتبر ۱۹۷۴ به مورد اجرا درآمد.

قانون ۱۹۷۱ پاریس مندرج در کنوانسیون برن تسهیلات خاصی برای کشورهای در حال توسعه در مورد ترجمه و تکثیر آثار از مبدأ خارجی را پیش بینی کرده است.

ب- کنوانسیون جهانی کپی رایت (۱۹۵۲ UCC) Universal Copyright Convention

گرچه کنوانسیون برن که اولین کنوانسیون بین المللی موفق بود ولی دو ضعف اساسی در آن وجود داشت.

۱- خلاء جهانی بودن آن به دلیل اینکه دو ابرقدرت ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی و اغلب کشورهای آسیایی و آفریقایی عضو کنوانسیون برن نشده بودند.

۲- به علت حمایت بسیار از پدیدآورنده در کنوانسیون برن بعضی از کشورها از الحاق به آن خودداری میکردند. لذا برای تهیه کنوانسیون بینالمللی سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد UNESCO قدم برداشت.

هدف سازمان مزبور جذب کلیه کشورها بخصوص ایالات متحده آمریکا بود بطوریکه کشور اخیر بدون تحمیل به اعضای اتحادیه برن برای کاهش حمایتهای پیش بینی شده در کنوانسیون، به کپی رایت ملحق شد. کنوانسیون جهانی کپی رایت از اهداف سازمان ملل متحد الهام گرفت که متن آن مستقل از عملیات کنوانسیون برن میباشد. ولی در مقام تعارض بین مفاد دو کنوانسیون، متن استنباطی از کنوانسیون برن حاکم خواهد بود. در ۱۹۷۱ (UCC) اصلاح گردید که شامل سه حق اساسی می باشد:

۱- حق تکثیر،

۲- حق پخش رادیویی یا تلویزیونی و

۳- حق اجرای عمومی.

حق تکثیر شامل: کپی از اجسام ثابت با هر وسیله ای که باشد اما حقوق مزبور در مورد تکثیر بسیار وسیع بود تا اینکه با اجباری کردن اخذ پروانه يا مجوز قلمرو آن محدود گردید.

ج- موافقتنامه راجع به جنبه های تجاری حقوق مالکیت (TRIPS)

سپتامبر ۱۹۸۶ در دور اروگوئه مذاکرات راجع به تجارت چند جانبه در چهارچوب موافقتنامه ۱۹۹۴ عمومی تعرفه و تجارت (GATT) برگزار شد و سند نهایی در مورد تعداد ۲۸ توافق به تصویب رسید. شرکت کنندگان در مورد تأسیس سازمان تجارت جهانی (WTO) نیز موافقت نمودند که سازمان از ۱۹۹۵ موجودیت پیدا کرد. موافقتنامه (TRIPS) به هفت قسمت تقسیم شده است:

۱- اصول اساسی نظام تجارت و نحوه اعمال موافقتنامه های مالکیت فکری؛

۲- حمایت متناسب از حقوق مالکیت فکری و اعمال آن؛

۳- نحوه اجرای حقوق متناسب در سرزمین هر کشوری؛

۴- نحوه رسیدگی به حقوق مالکیت فکری؛

۵- حل اختلافات راجع به مالکیت فکری بین اعضای (WTO)؛

۶- ترتیب اجرای مقررات موقت تا اجرای نظام جدید؛

۷- مرجع تنظیم مقررات نهایی؛

گرچه کنوانسیون برن ۱۹۷۱ در مورد برنامه های کامپیوتر به عنوان مالکیت ادبی ذکری نکرده ولی موافقتنامه های بعدی حمایت از «داده پیام» را نموده است. ضمناً موافقتنامه (TRIPS) از برنامه کامپیوتر به عنوان آثار ادبی حمایت می نماید. موافقتنامه مزبور حق اجاره را برای تقویت حمایت از آفریننده برنامه های کامپیوتر و فیلمهای سینمای در ماده ۱۱ خود پیش بینی کرده است. اما شناسایی حق اجاره آثار سینمایی با توجه به وضعیت موجود کشورها تعیین میگردد. معاملات تجاری راجع به اجاره برای کپیهای غیرمجاز شناخته نشده است. استثناء دیگری که در مورد برنامه کامپیوتر پیش بینی شده الزام به تعیین کردن حق اجاره یا منع اجاره از آن میباشد آن هم در موردی که اجاره دادن خود برنامه موضوع اصلی اجاره نباشد. ولی کنوانسیون برن حق اجاره را پیش بینی نکرده است. ماده ۱۴ موافقتنامه (TRIPS) اعضاء را ملزم می کند که به سازمان های اجرا کننده و پخش برنامه های رادیویی یا تلویزیونی حقوق مربوط را اعطا نمایند. و اعضاء ملزم به اجرا و پخش برنامههای مذکور باشند.

د- عهدنامه کپی رایت (WIPO) ۱۹۹۶

در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با توجه به توسعه جدید فن آوری تکثیر آثار از طریق فتوکپی، ویدئو، سیستم نوارهای فشرده و رسانه های ماهوارهای و برنامه های تلویزیون و آثار داده پیامهای الکترونیکی گسترش پیدا کرده است بر همین اساسی دستورالعملهای زیادی در این زمینه تهیه گردیده است. ضمناً این «دستورالعملها» در سطح قوانین ملی کشورهای مختلف تعارضاتی را ایجاد نموده است. از طرف دیگر الزام به رعایت ضوابط بینالمللی در چهارچوب (GATT) و دور اروگوئه و (WIPO) مورد بحث قرار گرفت و تحت نظارت (WIPO) دو کمیته ضوابط مربوط به کپی رایت و حقوق جانبی را تهیه نمودند تا مشکلات کنونی (TRIPS) برطرف گردد. در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ نمایندگان حدود ۱۲۰ کشور در کنفرانس دیپلماتیک در مورد کپی رایت و حقوق جانبی سؤالاتی مطرح کردند و در نتیجه پروتکل برن برای کمک کارشناسان جهت حمایت از آثار ادبی و هنری تهیه گردید. پروتکل مزبور اساساً برای وضوح و تفسیر بعضی از مقررات کنوانسیون برن بود که برای آن راه حل های جدید مناسب اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با توجه به توسعه فن آوری پیش بینی گردید و با این ترتیب بین حقوق پدیدآورنده و منافع عمومی به خصوصی از نظر آموزشی و پژوهشی توازن ایجاد شده و حق دستیابی به اطلاعات نیز فراهم گردید. کنفرانسی در هشتمین نشست خود برای رسیدن به اهداف فوق عهدنامه کپی رایت وایپو (WCT) و عهدنامه ۱۹۹۶ راجع به اجرای آثار صوتی Performances and phonograms treaty WPPT را پذیرفت که از ۶ آوریل ۲۰۰۲ و ۲۰ مه ۲۰۰۲ به مورد اجرا درآمد. عهدنامه (WCT) طرفین قرارداد را ملزم میکند که مواد ۱ تا ۲۱ و پیوست کنوانسیون برن را بپذیرند. موارد حمایتی را در قانون ۱۹۷۱ برن – پاریس گسترش می دهد که از نظر محیط دیجیتالی قابل توجه می باشد.

ه- کنوانسیون های خاصی در زمینه حقوق مجاور Neighboring Rights

اول – کنوانسیونهای بینالمللی برای حمایت از اجراکنندگان ، تولیدکنندگان اثار صوتی و سازمانهای پخش برنامه که در سال ۱۹۶۱ در رم به تصویب رسیدہ نسته با فکر حقوق مجاور با توسعه فناوری اهمیت زیادی کسب کرده است. کپی غیرمجازی تکثیر مجدد از صداهای اجرا و ضبط شده موسیقی برای صنعت تولید کنندگان اثار صوتی مسأله جدی را مطرح کرده است در کنفرانس دیپلماتیک رم در ۱۹۲۸ قطعنامهای تصویب شد که به موجب آن از دولتها تقاضا گردید تا امکان تصویب تدابیر حمایتی از منافع اجرا کنندگان آثار صوتی را به عمل آورند. این پیش نویس به عنوان پیوست کنوانسیون برن در رابطه با حقوق اجرا کنندگان، تولیدکنندگان آثار صوتی و سازمانهای پخش برنامه تهیه گردید . از طرف دیگر سازمان جهانی کار (ILO) تا ۱۹۲۶ برای حمایت از اجرا کنندگان در  در شهر Sam Aden سوئیس طرحی در زمینه همکاری دفتر اتحادیه برن Bureau of Berne Union تهیه کرده و به کمیسیون و شهر مزبور تقدیم نمود ولی به علت وقوع جنگ جهانی دوم رسیدگی متوقف شد.

دوم – در سال ۱۹۶۰ کمیسیونی مرکب از کارشناسان بوسیله WIPO و UNESCO و ILO دعوت شدند و در لاهه طرح های حمایتی مذکور، اساس مذاکره رم را تشکیل داد و کنفرانس دیپلماتیک با متن بینالمللی کنوانسیون برای حمایت از اجرا کنندگان، تولیدکنندگان آثار صوتی و سازمانهای پخش کننده و کنوانسیون رم ۲۶ اکتبر ۱۹۶۱ با طرح مزبور موافقت نمود که ۴۰ کشور به استثناء ایالات متحده آمریکا کنوانسیون را امضاء ۲۰ کنفرانسی در دوحه (قطر) ۱۸ مه ۱۹۶۴ به مورد اجرا درآمد. در نوامبر ۰۱  (TRIPS) نمودند و تشکیل شد و در نشست ۲۰۰۵ تصمیمات مهمی در امور جاری و موا بهداشت عمومی بین شرکت کنندگان اتخاذ گردید. ضمناً توجه به مسایل بهداشت عمومی و فرهنگی عامه (Folklore) مورد تأکید قرار گرفت.
بر طبق ماده ۱ (آقا حیح.م.م. ه) دارنده اثر باید برای ثبت اثر خود با درخواست نامه چاپی که از طرف وزارت فرهنگ و هنر تهیه شده ارائه نماید و باید حاوی نکات ذیل باشد: – نام و نام خانوادگی پدیدآورنده در صورتی که درخواست نامه از طرف وکیل یا نماینده قانونی باشد مشخصات وکیل هم ذکر گردد.

– تاریخ پدید آمدن اثر با قید روز و ماه و سال و …

– در صورتیکه اثر مشترک باشد ذکر نام و مشخصات پدیدآورندگان …

– در صورتیکه ثبت نام یا عنوان یا علامت ویژه اثر نیز مورد تقاضا باشد در مورد نام و ذکر کلمه یا عبارت مورد تقاضا…

– تعیین نوع اثر و اعلام آنکه اثر، مشمول کدامیک از انواع آثار مذکور در ماده ۲ قانون می باشد.

همچنین درخواست کننده اثر باید اطلاعات و مدارکی را که به اعتبار نوع اثر که در فصل دوم در ماده دوم (آ.ق.ا.ح.ح.م.م.ه) تعیین شده است همراه درخواست نامه تسلیم نماید.
شایان ذکر است که درخواست کننده اثر باید درخواست نامه ثبت را که تنظیم نموده است در مرکز به وزارت فرهنگ و هنر و در شهرستان ها به ادارات فرهنگ و هنر یا نماینده تعیین شده از طرف وزارت فرهنگ و هنر تسلیم و رسید اخذ نماید (ماده ۳ آقاحح، م. م. ه). وزارت فرهنگ نیز ظرف مدت ۱۵ روز اگر درخواست مطابق مقررات تنظیم شده باشد و اثر قبلاً به ثبت نرسیده باشد آن را در دفتر مخصوص ثبت و گواهینامه ثبت اثر را با قید روز و ساعت تسلیم درخواست بنام درخواست کننده صادر و به وی تسلیم و رسید اخذ می نماید (ماده ۴ آ.ق.ا.ح.ح.م.م.ه).

توضیحات:
۱. واژه Intellectual property: به معنای مالکیت فکری می باشد. زیرا شخصی مالک ثمره فکر خود میباشد و در حقیقت فکر خلاق انسان است که پس از خلق اثر مالک آن می شود. در کشورهای عربی نیز ترجمه واژه مزبور، مالکیت فکری به کار رفته است:
المنطمة العالمیة للملگیة الفکریة: سازمان جهانی مالکیت فکری

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

نتيجه و حل اختلافات طرح صنعتی

مشکلات و حل اختلاف طرح صنعتی

طرح صنعتی نتیجه فکر خلاق هنرمند است که طرح های زیبایی را با احساسی خاصی خود با توجه به ذوق و عشق و علاقه تهیه می کند تا جذابیت و کششی در مشتریان موجبات فروش کالاهای مختلف را در بازارهای جهانی فراهم میسازد. طرح صنعتی ممکن است یک بعدی یا چندبعدی باشد. هنر و خلاقیت فکری ایرانیان در جهان مشهور است مانند طرح قالی های زیبای ایرانی، صنایع دستی، پوشاک و طراحی جواهرات و وسایل خانگی از دوران باستان، منبتکاری و میناکاری، سازههای معماری که در موزه لوور پاریس یا سایر موزه های کشورهای دیگر تحسین بینندگان را به این آثار گران قیمت هنرمندان برانگیخته است.

طراحی صنعتی برای جذب مشتریان و فروش بیشتر کالا در نتیجه موجبات صادرات این محصولات را به کشورهای خارج و ایجاد اشتغالی را در داخل کشور فراهم میسازد. ما در این بخش شرایط طرح صنعتی و حمایت داخلی و بین المللی از آن و نقش مهم اقتصادی آن را توضیح دادیم. خوشبختانه ایران به موافقتنامه راجع به جنبه های تجارتی حقوق مالکیت فکری یا تریپس (TRIPS) ملحق شده است. ولی به طبقه بندی لوکارنو (Locarno classification) و موافقتنامه لاهه راجع به تودیع طرح صنعتی نپیوسته است اما در حال حاضر از طبقه بندی مزبور استفاده می شود.

قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجارتی مصوب ۱۳۸۶ با استفاده از مدل (WIPO) تهیه شده و از نظر بینالمللی هماهنگی دارد. خوشبختانه ایران به کنوانسیون پاریس ملحق شده است و نیز عضو سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) میباشد.
در مورد حل اختلاف نظرها در مورد مالکیت صنعتی ماده ۲۸ کنوانسیون پاریس، حل اختلافات بین کشورهای امضاکننده را از طریق سازش (Conciliation) میانجیگری (Mediation) و بالاخره ارجاع به دیوان داوری بین المللی قابل حل وفصل دانسته است.
در مورد حل اختلافات بین دولت با دولت در دیوان بین المللی (ICJ) در کتاب حقوق تجارت بین المللی جلد پنجم از دوره حقوق تجارت به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است.
بدیهی است رسیدگی مسالمت آمیز دعوی در اختلافات دولت با دولت در این مورد می تواند با رضایت آنها در دیوان مزبور قابل طرح باشد که در منشور سازمان ملل متحد فصل ۱۴ از ماده ۹۲ تا ۹۶ آمده است.

 

توضیحات:

ماده ۱۷۰

در اجرای بند ح ماده ۱۷ و ماده ۵۸ قانون، کمیسیونی مرکب از اعضاء زیر تشکیل می شود:

۱- رئیس اداره ثبت اختراعات، اداره ثبت طرح های صنعتی یا اداره ثبت علائم تجاری، حسب مورد؛

۲- نمایندهای از جانب مدیرکل اداره کل مالکیت صنعتی ؛

۳- یک کارشناسی یا متخصصی که در صورت لزوم می تواند خارج از سازمان باشد.

تبصره ۱- ریاست کمیسیون به عهده نماینده مدیرکل اداره کل مالکیت صنعتی قرار دارد.

تبصره ۲- تصمیم گیری در کمیسیون با اکثریت آراء است. این تصمیمات برای مرجع ثبت لازم الاتباع خواهد بود.

تبصره ۳- کارشناسی رسیدگی کننده نمیتواند نسبت به همان موضوع در کمیسیون شرکت نماید.

تبصره ۴- کمیسیون دارای یک عضو علی البدل خواهد بود که از بین کارشناسان و توسط مدیرکل اداره کلی مالکیت صنعتی تعیین خواهد شد.

تبصره ۵- چنانچه حضور اعضاء کمیسیون مستلزم پرداخت حقالزحمه باشد، پس از تأیید مدیر کل اداره کل مالکیت صنعتی، از محل اعتبارات سازمان تأمین و پرداخت خواهد شد.

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

اعتراض به رد دعوی و بطلان گواهینامه طرح صنعتی

چگونه از رد دعوی و بطلان گواهینامه طرح صنعتی خود دفاع کنیم ؟

اعتراض به رد گواهینامه طرح صنعتی- پس از تقدیم اظهارنامه ثبت طرح صنعتی در صورت رد اظهارنامه از سوی مرجع ثبت، اعتراض معترض باید در دو نسخه به صورت کتبی به اداره ثبت تقدیم گردد که مرجع اخیر مکلف است ظرف مدت ۳۰ روز از تاریخ ابلاغ تصمیم موضوع را به کمیسیون ماده ۱۷۰ آیین نامه تسلیم نماید و نسخه دوم به معترض اعلام میگردد. چنانچه متقاضی مقیم خارج از کشور باشد این مهلت ۶۰ روز از تاریخ ابلاغ تصمیم می باشد. در صورت رد اعتراضی هزینه رد قابل استرداد نیست (ماده ۱۰۰ اق.ث.ا.ب.ط.ب.ی.ع).
دعوی و بطلان گواهینامه طرح صنعتی- هر ذینفع می تواند از دادگاه صالح طبق ماده ۵۹ ق، ث. اطلاع رسیدگی به اختلاف خود را در شعبه خاصی از دادگاه عمومی تهران که برای رسیدگی به اختلافات ناشی از اجرای قانون ثبت اختراعات و طرح های صنعتی و علائم تجاری میباشد و به استناد ماده ۱۲ ا.ق.د.ث اطاع تقاضای ابطال ثبت طرح صنعتی را با توجه به شرایط مندرج در ماده ۱۰۴ را بنماید.
هرگاه ثبت طرح صنعتی باطل شود از تاریخ ثبت باطلی تلقی می شود. رأی نهایی دادگاه به مرجع ثبت ابلاغ میگردد. مرجع مزبور به هزینه محکوم له آگهی مربوط به آن را در اولین فرصت در روزنامه رسمی منتشر می کند که خلاصه ای از رای نهایی دادگاه در این خصوص می باشد.

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

تغییرات، انتقال و اعراض از ثبت طرح صنعتی

شرایط ثبت طرح صنعتی در ایران

• تغییرات- موارد فوق توسط متقاضی باید کتباً و همراه با مدارک مربوط راجع به سوابق ثابت به همراجع ثبات اداره مالکیت صنعتی اعلام گردد و در صورتی که در طبقه بندی بینالمللی طرح تغییراتی به وجود آید آن هم بوسیله مالک به مرجع ثبت برای اعمال تغییرات اعلام میگردد، حال اگر مالک اجازه بهرهبرداری از طرح خود را به دیگری واگذار کند مکلف است مدارک و اسناد خود را به مرجع ثبت ارائه نماید (مستفاد .۳ ماده ۹۳)

• انتقال – نقل و انتقال گواهینامه طرح صنعتی در مرجع ثبات پس از درخواست کتبی به همراه مدارک احصاء شده در مواد ۹۴ و ۹۵ آ.ق.ث.ا.ط.ع صورت میگیرد.

• اعراضی – مالک طرح صنعتی می تواند از حقوق خود نسبت به طرح ثبت شده معتبر با تقدیم مدارک مندرج در ماده ۹۷ و تبصره های آ.ق.ث.ا.ط.ع اعراض نماید.
در خاتمه تذکر این نکته ضروری است انتقال، اعطای اجازه بهره برداری و فسخ و خاتمه پیش از موعد بهره برداری یا اعراضی از طرح صنعتی ثبت شده چنانچه در خارج از کشور انجام شده باشد اصلی یا رونوشت مصدق سند مزبور پس از تایید نمایندگی سفارت ایران به اداره مالکیت صنعتی برای ثبت باید تقدیم گردد.
در کلیه موارد فوق اعم از تغییرات، انتقالات و فسخ و خاتمه یا اعراض از طرح صنعتی ثبت شده در صفحه مخصوص مربوط به ثبت طرح صنعتی و در ظهر گواهی نامه طرح صنعتی درج می گردد و در روزنامه رسمی آگهی می شود (مستفاد از مواد ۹۷ تا ۹۹ آ.ق.ث.ا.ط.ب.ی.ع).

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

شرایط تمدید ثبت طرح صنعتی – چگونه و کجا ؟

شرایط تمدید ثبت طرح صنعتی

طبق بند (د) ماده ۲۸ ق.ث.ا. ط.ب.ع مدت اعتبار طرح صنعتی ۵ سال از تاریخ ثبت آن می باشد. اگر دارنده طرح پس از انقضا مهلت مذکور اقدام به تمدید آن نکند حقوق متعلق به طرح را از دست میدهد. به همین دلیل در طرح صنعتی ماده ۸۹ آ.ق. ث.ا.ط.ع به دارنده طرح حق داده که درخواست تمدید اعتبار ثبت طرح را برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر بنماید به شرط آنکه تمدید ثبت ۶ ماه قبل از انقضا مدت اعتبار ثبت طرح در هر دوره به عمل آمده باشد. قانونگذار برای حمایت از دارنده به وی امکان داده اگر پس از انقضا طرح دارنده اقدامی ننمود ظرف ۶ ماه پس از پایان اعتبار نیز می تواند با پرداخت جریمه تأخیر مبادرت به تمدید ثبت طرح خود بنماید.
درخواست تمدید طرح صنعتی در دو نسخه بوسیله دارنده طرح تنظیم می شود و پس از امضا و الصاق تصویر نمونه طرح و رسید پرداخت هزینه آن را به مرجع ثبت تسلیم می نماید. در حال حاضر متقاضی باید از طریق سیستم الکترونیکی عملیات ثبت را انجام دهد. قید نکات لازم در تمدید ثبت طرح صنعتی و نحوه عملیات مرجع ثبت در مواد ۹۱ و ۹۲ آیین نامه مزبور پیش بینی شده است.

گروه حقوقی اعتماد با کادری مجرب در کمترین زمان و با کمترین هزینه شما را در این امر یاری می دهد.

نمونه کاربردی گواهی تمدید ثبت طرح صنعتی

تمدید ثبت طرح صنعتی

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

بررسی اظهارنامه و ثبت طرح صنعتی

طرح صنعتی و حمایت های آن در ایران و جهان

در مورد حمایت بین المللی از طرح صنعتی در صفحات قبل موافقتنامه ۶ نوامبر ۱۹۲۵ میلادی با در نظر گرفتن کنوانسیون پاریس به امضا رسیده و اظهارنامه طرح صنعتی مورد بحث قرار گرفت و نحوه سپردن بین المللی طرح صنعتی با تقدیم اظهارنامه ثبت و سایر مدارک ضروری میباشد. در ضمن فتوکپی موافقت نامه لاهه را نیز کشورهای عضو باید پیوست اظهارنامه مزبور بنمایند. اظهارنامه در ایران طبق ماده ۲۲ ق.ث.ا.ط.ی.ع به اداره مالکیت صنعتی و سایر مدارک تودیع می شود و ثبت طرح دارای آثار حقوقی برای ذینفع میباشد. در ضمن بررسی اظهارنامه و ثبت طرح صتعتی از ماده ۸۲ تا ۸۸ آ.ق.ث.ا.ط.ا.ع حاصل گردیده است.

نمونه کاربردی گواهی ثبت طرح صنعتی

گواهی ثبت طرح صنعتی

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

ادعای حق تقدم طرح صنعتی

ادعای حق تقدم طرح صنعتی چیست ؟ با مثال و توضیحات

ماده ۲۳ ق.ث.ا.ط.ل.ا.ع در فصل دوم طرح های صنعتی مقرر می دارد: « مفاد مواد ۵-۹ و بندج مواد ۱۱ و ۱۵ این قانون در طرحهای صنعتی نیز قابل اعمال می باشد.» حق تقدم در طرح های صنعتی را کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صسنعتی ۱۲۶۱ هجری شمسی (۲۰ مارس ۱۸۸۳ میلادی) و اصلاحات بعدی پیشبینی نموده است. ایران طبق قانون الحاق به اتحادیه بینالمللی معروف به پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و کشاورزی مصوب ۱۳۳۷/۱۲/۱۰ و اصلاحی ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی مصوب ۱۳۷۷/۸/۱۷ شمسی ملحق و اصلاحات بعدی را پذیرفته است و مقررات آن طبق ماده ۹ ق. م میباشد که می گوید: «مقررات عهودی که بر طبق قانون اساسی بین دولت ایران و سایر دول منعقد شده باشد در حکم قانون است.» در کنوانسیون پاریس حق تقدم در مالکیت صنعتی شناسایی شده است.

مثال:

در دادنامه شماره ۱۸۷ مورخ ۱۳۸۱/۲/۱۹ آقای الف (خواهان) به طرفیت آقای ب (خوانده) به خواسته منع استفاده خوانده از قالب مشابه طراحی شده خواهان برای تولید جعبههای پلاستیکی دادخواست تقدیم نموده است. آقای الف استدلال می نماید که شغل او قالب ساز و تولید محصولات پلاستيکی است و آقای با بدون جلب موافقست او از قالب و جعبه های تولیدی شرکت کپی برداری و شبیه سازی نموده است و وکیل خوانده اعلام نمود که استدلال خواهان فاقد ایراد قانونی میباشد. دادگاه با توجه به اظهارات خواهان در اولین جلسه دادرسی چنین رأی داده است : نظر به اینکه استفاده خواهان حسب اعلام شرکت تعاونی پلاستیک و نیز اتحادیه صنف پلاستیک ارائه شده توسط وکلای خواهان از علامت تجاری لرانتیک و طرح و قالب جعبه سازی پلاستیکی مورد دعوی برای تولید و عرضه محصولات خود حمایت از استمرار طولانی تولید خواهان طبق طرح و قالب خود برای جعبههای پلاستیکی دارد و تداوم تولید نیز مؤید و نشانگر ابتکاری بودن طرح و اعتبار تجاری وی می باشد هر چند که آن طرح و قالب به ثبت نرسیده است اما اوضاع و احوالی فوق دلالتی بر طراحی و تولید جعبه های پلاستیکی و نهایتاً تعلق طرح به خواهان می نماید و حق خواهان بر آن طرح به عنوان مالک و پدیدآورنده انحصاری طرح و قالب مستقر گردیده است که این حق انحصاری مکتسبه از حقوق مالی و قابل اجراء و حمایت بوده و ذی حق بودن خواهان را اثبات می نماید و اینکه نمونه های تولیدی خواهان و خوانده که پیوست پرونده می باشد و در جلسه دادرسی رویت گردید و سایر مستندات ابرازی وکلای خواهان علی الخصوص نظریه صاحبان صنف پلاستیک دلالت بر تشابه کامل تولیدات جعبه پلاستیکی خوانده با تولیدات جعبه پلاستیکی خواهان و نتیجتاً تقلید و مشابه سازی خوانده از طرح و قالب جعبه پلاستیکی خواهان دارد و اینکه مستنباط از مواد ۴ و ۵ و ۱۰ مکرر قرارداد پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تجارتی و کشاورزی مصوب سال ۱۹۵۸ و قانون اجازه الحاق دولت ایران به آن مصوب ۱۳۳۷/۱۲/۱۰ که مفاد آن مطابق ماده ۹ قانون مدنی حکم قانون داخلی تلقی می شود دولتهای عضو از جمله دولت ایران را مکلف به رسمیت شناختن حق تقدم مالک طرح نموده و نیز الزام دولتهای عضو را به منع اتباع خود از انجام فعالیتهای تجارتی و صنعتی که موجب اشتباه در ماهیت و ساختوساز و صفات ممیزه کالا می شود را مورد تاکید قرار داده و عملکرد خوانده استفاده از مصادیق اینگونه فعالیتهای تجاری محسوب میشود و این امور منع خوانده را از استفاده از قالب و طرح متعلق به خواهان برای تولید جعبه های پلاستیکی تجویز می نماید دادگاه با ثابت تشخیص دادن دعوی وکلای خواهان و رد مدافعات غیرمدللی وکیل خوانده حکم بر منع خوانده از استفاده از طرح و قالب متعلق به خواهان و مشابه آن برای تولید جعبه های پلاستیکی و منع وی از واگذاری آن طرح و قالب به اشخاص ثالث را با پرداخت ۱۰/۰۳۵/۰۰۰ ریال خسارت دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می دارد این رأی حضوری و ظرف ۲۰ روز از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه استان تهران است.
رئیس شعبه سوم دادگاه عمومی تهران- منصور پورنوری
رأی شعبه ۱۸ دادگاه تجدیدنظر
دادنامه شماره: ۱۱۱۸ دادنامه تجدید نظر خواسته به شماره ۱۸۷-۸۱/۱۲/۱۹ صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم بر منع خوانده از استفاده از طرح و قالب متعلق به خواهان و مشابه آن برای تولید جعبههای پلاستیکی و یا واگذاری آن به اشخاص ثالث صادر شده است موافق مستندات دعوا و محتویات پرونده امر می باشد و استنباط و استدلال دادگاه صادرکننده حکم نیز بدون ایراد است. بنابراین ضمن رد اعتراض مستنداً به قسمت اخیر ماده ۳۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه تأیید میشود این رأی قطعی است. رئیس شعبه ۱۸ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه نتیجه می شود که در رأی صادره گرچه خواهان مبادرت به ثبت طرح و قالب خود برای جعبه های پلاستیکی نکرده بود ولی استمرار طولانی در تولید طرح و قالب خود داشته، در صورتی که خوانده دعوی به تولیدات جعبه پلاستیکی خواهان و مشابه سازی آن اقدام نموده بود و دادگاه با استنباط از ماده ۴-۵ و ۱۰ مکرر کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، تجارتی و کشاورزی مصوب ۱۹۵۸ که دولت ایران در ۱۳۳۷/۱۲/۱۰ به آن ملحق شده و با عنایت به ماده ۹ قانون مدنی حق تقدم خواهان برای دادگاه احراز گردیده است، به همین دلیل دادگاه دعوی خواهان را به علت حق تقدم ثابت دانسته و رأی به منع خوانده از استفاده از طرح قالب مزبور داده است و در دادگاه تجدید نظر نیز با احراز حقانیت خواهان
دادنامه معترض عنه تأیید و رأی قطعی گردیده است.

در مورد حق تقدم در ثبت طرح های صنعتی لازم به ذکر است که ماده ۷۴ آق.ث.ا.ط.ب.ی.ع ناظر به ماده ۹ ق.ث.ا.ط.ع چنانچه متقاضی طبق ماده اخیر درخواست حق تقدم کرده باشد بطوری که در رأی مزبور ملاحظه شد هنگام تقاضای ثبت طرح صنعتی باید درخواست خود را که حاکی از این حق باشد به مرجع ثبت تسلیم کند. این درخواست شامل نکات زیر میباشد: – تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی؛ – طبقهبندی بین المللی مرتبط با اظهارنامه اصلی؛ کشور یا کشورهایی که اظهارنامه اصلی در آنجا تسلیم شده است و چنانچه اظهارنامه منطقهای یا بینالمللی مبنای حق تقدم باشد. ذکر مأخذ آن. مدت زمان تقاضای حق تقدم در ثبت طرح صنعتی از تاریخ تسلیم اظهارنامه اصلی میباشد و روز تسلیم جز مدت محسوب نخواهد شد و اگر آخرین روز مصادف با روز تعطیل باشد مدت مزبور تا آخرین ساعات اولین روز اداری بعد از روز تعطیل محاسبه می شود. چنانچه متقاضی مدعی دو یا چند اظهارنامه قبلی باشد مدت حق تقدم از زمان مقدم ترین آنها محاسبه می شود (مستفاد از مواد ۷۵-۷۶ آ.ق.ث.ا.ط.ع).

توضیحات:
۱. ماده ۴ بند (ه): آنچه که قبلاً در فنون و صنایع پیش بینی شده باشد فن یا صنعت قبلی عبارت است از هر چیزی که در نقطه ای از جهان از طریق انتشار کتبی یا شفاهی یا از طریق استفاده عملی و یا هر طریق دیگر، قبل از تقاضا و یا در موارد حق تقدم ناشی از اظهارنامه ثبت اختراع، افشا شده باشد. در صورتی که افشا اختراع ظرف مدت شش ماه قبل از تاریخ تقاضا یا در موارد مقتضی قبل از تاریخ حق تقدم اختراع صورت گرفته باشد، مانع ثبت نخواهد بود. بند (و): اختراعاتی که بهره برداری از آنها خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

ثبت طرح صنعتی و تشریفات صدور آن در ایران

ثبت طرح صنعتی، چگونه و کجا ؟

ثبت طرح صنعتی توسط متقاضی انجام می شود و اظهارنامه ثبت طبق ماده ۲۲ ق.ث. ا.ط.ی.ع به اداره مالکیت صنعتی به همراه نقشه، عکسی و سایر مشخصات گرافیکی کالا و فرآورده هایی که برای آن طرح مورد استفاده قرار گرفته، ارائه می شود. ادارہ مالکیت صنعتی می تواند نمونه واقعی یا ماکتی از آن را نیز به همراه اظهارنامه درخواست کند. متقاضی باید هزینه مقرر را نیز پرداخت نماید. ثبت طرح صنعتی دارای آثار حقوقی است و پایه محکم تری برای اجرای حقوق متقاضی بطور انحصاری دارد. طبق ماده ۲۴ قانون مزبور می توان دو یا چند طرح صنعتی را در یک اظهارنامه قید و تسلیم نمود بشرط آنکه مربوط به یک طبقهبندی بینالمللی و یا مربوط به یک مجموعه یا ترکیبی از اجزا باشد. ثبت بینالمللی طرح صنعتی در ماهنامه های ادواری توسط دفتر بینالمللی صورت می گیرد. بازرگان ایرانی میتواند طبق موافقتنامه لاهه برای حمایت بینالمللی از طرحهای صنعتی در آن استفاده نماید. طبق بند (د) ماده ۲۸ همان قانون مدت اعتبار طرح صنعتی ۵ سال از تاریخ ثبست آن می باشد این مدت را میتوان برای دو دوره ۵ ساله متوالی دیگر پس از پرداخت هزینه مربوط تمدید کرد. تأخیر در تمدید طرح صنعتی، جریمه تأخیر به آن تعلق می گیرد. برابر ماده ۲۹ ق.ث. اطلع هر ذینفع می تواند از دادگاه تقاضای ابطال ثبت طرح صسنعتی را در صورت اثبات یکی از شرایط زیر که رعایت نشده باشد، بنماید: – طرح صنعتی شامل ترکیب خطوط یا رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگها یا بدون آن به گونه ای باشد که ترکیب شکل یک فرآورده صنعتی یا محصول از صنایع دستی را تغییر ندهد (مستفاد از ماده ۲۰ همان قانون). – طرح صنعتی زمانی قابل ثبت است که جدید یا اصیل باشد. منظور از جدید بودن این است که طرح مزبور از طریق انتشار بطور محسوس یا از طریق استفاده به نحو دیگر قبل از تسلیم اظهارنامه یا قبل از حق تقدم اظهارنامه برای ثبت در هیج نقطهای از جهان برای عموم افشا نشده باشد (مستفاد .۳ ماده ۲۱ همان قانون). توضیح اینکه مفاد قسمت اخیر بند (ه) و بند (و) ماده ۴ این قانون در خصوص طرح صنعتی هم قابل اعمال می باشد. لازم به ذکر است که همه طرحهای صنعتی قابل حمایت نمی باشند در این صورت مشمول ضمانت اجرایی کپی رایت (copyright) می شوند. از نظر کارشناسی گاهی تمیز طرح صنعتی با (Copy right) مشکل می باشد. در خاتمه وقتی طرح صنعتی به ثبت رسید از نظر قانون قابل حمایت می باشد.

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

موافقت نامه لاهه راجع به تودیع طرح صنعتی

تودیع طرح صنعتی در موافقت نامه لاهه

The hague Agreement concerning the international deposit of industrial design

موافقت نامه لاهه راجع به تودیع طرح صنعتی

این موافقتنامه با توجه بسه قانون ۱۹۳۴ – ۱۹۶۰-۱۹۹۹ میلادی در صورتی که مفاد موافقتنامه توسط کشور مربوطه پذیرفته شود، هر شخص حقیقی یا حقوقی می تواند طرح خود را بطور مستقیم یا بوسیله اداره مالکیت صنعتی کشور خود به دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری تسلیم نماید. نحوه سپردن بین المللی طرح صنعتی تقدیم اظهارنامه ثبت، عکس، یا نمونه گرافیک طرح لازم میباشد. این اظهارنامه می تواند به زبان فرانسه یا انگلیسی تنظیم گردد. در ضمن فهرست کالا و تعداد آن، همچنین فتوکپی موافقت نامه لاهه که کشورهای عضو متقاضی در آن قید شده در آن پیوست می شود.

 

ادمین سایت
ثبت علامت تجاری و طرح صنعتی - نقل و انتقال و تمدید علامت تجاری - دعاوی مربوط به علامت تجاری و طرح صنعتی

طبقه بندی لوکارنو CLASSIFICATION LOCARNO

طبقه بندی لوکارنو CLASSIFICATION LOCARNO در طرح های صنعتی

موافقتنامه لوکارنو (Locarno Agreement) چیست ؟

طرح های صنعتی طبقات خاصی دارند که گروه بندی شده اند و از نظر بین المللی برای استفاده از این طبقه بندی، موافقت نامه ۱۹۶۸ اصلاحی ۱۹۷۹ و ۱۹۹۹ به نام موافقتنامه لوکارنو (Locarno Agreement) وجود دارد. طبقه بندی مزبور بوسیله کمیتهای منتخب از همتخصصین کشورهای عضو تهیه شده است و در دبیرخانه سازمان جهانی مالکیت فکری وایپو (WIPO) در ژنو قرار دارد به هنگام ثبت بین المللی طرح صنعتی از طبقه لوکارنو استفاده می شود. این طبقه بندی موجب می شود که هر طرح صنعتی در هر طبقه خاص گروه بندی خود قرار گیرد و با این ترتیب می توان به راحتی به آن دسترسی پیدا کرد. ضمیمه شماره ۲ موافقتنامه لوکارنو که از طرف وایپو منتشر شده است با توجه به سایت وایپو به شرح زیر می باشد. در ضمن ایران سال ۹۶ به این موافقتنامه ملحق شده است.

طبقه بندی بین المللی طرح های صنعتی طبق موافقتنامه لوکارنو

این فهرست با توجه به سایت وایپو تنظیم شده است.

طبقه بندی بین المللی طرح های صنعتی طبق موافقتنامه لوکارنو

فهرست طبقات

۱. مواد غذایی

۲. پوشاک و اقلام خرازی

۳. اقلام مسافرتی، چمدان و جعبه، چتر و سایبان و سایر اقلام شخصی که در جای دیگری قید نشده باشند.

۴. انواع برسی و قلم مو

۵. اقلام منسوجات، مواد پارچهای طبیعی و مصنوعی

۶. اسباب و اثاثیه و مبلمان

۷. اقلام خانگی که جای دیگری قید نشده اند

۸. ابزارآلات

۹. بسته ها و ظروف برای حمل یا جابجایی کالا

۱۰. ساعت و ساعت مچی و سایر لوازم اندازه گیری، کنترل و علامت دادن

۱۱. اقلام تزئینی

۱۲. لوازم حمل ونقلی یا بالا بردن

۱۳. تجهیزات تولید، توزیع یا تبدیل برق

۱۴. دستگاههای ضبط، ارسالی یا احیاء اطلاعات

۱۵. ماشین آلاتی که در جای دیگری درج نشده اند

۱۶. دستگاه های عکاسی، سینماتوگراف و بصری

۱۷. لوازم موسیقی

۱۸. ماشینهای اداری و چاپ

۱۹. لوازم التحریر و نوشت افزار، مواد تدریس و نقاشی

۲۰. تجهیزات فروشی و تبلیغات، تابلوها

۲۱. بازی، اسباب بازی، چادر و کالاهای ورزشی

۲۲. تسلیحات، اقلام آتش بازی، اقلام شکار، ماهیگیری و دفع آفات

۲۳. تجهیزات توزیع مایعات، تجهیزات بهداشت و فاضلاب، گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع، سوخت جامد

۲۴. تجهیزات طبی و آزمایشگاهی

۲۵. واحدهای ساختمانی و عناصر ساختمانی

۲۶. دستگاههای روشنایی

۲۷. اقلام دخانی و توتون

۲۸. محصولات دارویی، اقلام و دستگاههای پیرایش

۲۹. ادوات و تجهیزات ضد خطر آتش سوزی برای جلوگیری از سوانح و نجات

۳۰. اقلام نگهداری و مراقبت از حیوانات

۳۱. ماشینها و لوازم تهیه مواد خوراکی و آشامیدنی که در جای دیگری قید

ادمین سایت